Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται....Λάμπει

Χθες ήμασταν από τις 6.00΄ το πρωί στο Σκούφο. Έπρεπε να στίσουμε τα προϊόντα που θα πουλούσαμε στην εκδήλωση για τη Λάμψη και να τακτοποιήσουμε το μαγαζί. Σε λίγη ώρα άρχισαν να έρχονται τα κορίτσια για βοήθεια. Τα προϊόντα πλήθαιναν και η χαρά μας μεγάλωνε. Η τοποθεσία ήταν πολύ καλή.Πέρασμα. Αρχίσαμε να πουλάμε από πολύ νωρίς και φοβόμασταν ότι δεν θα έμενε τίποτα για το απόγευμα. Αυτό που γινόταν όμως δεν είχε προηγούμενο. Όλο και κάποια κυρία ερχόταν και έφερνε προϊόντα για πώληση ή κεράσματα. Οι καφέδες και τα αναψυκτικά άρχισαν από το πρωί στις 11.00΄. Το αποκορύφωμα ήταν στις 6.00΄ και μετά. Ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που υπήρχε το αδιαχώρητο. Ήταν αδύνατο να εξυπηρετηθούν όλοι όπως έπρεπε. Ζητώ συγνώμη από φίλους και γνωστούς που τυχόν δεν εξυπηρετήθηκαν. Είμαι όμως σίγουρη ότι ήρθαν σε μας για ένα και μόνο σκοπό. Να καταθέσουν την αγάπη τους προσφέροντας το ποσό των 5 ευρώ για να σωθούν παιδιά που έχουν την ανάγκη μας. Η αγάπη δε λείπει από κανέναν. Όσο και αν οι καιροί είναι δύσκολοι φάνηκε για μια ακόμη φορά ότι υπάρχει ελπίδα. Φωτογραφίες δεν έβγαλα. Δεν έχω να σας δείξω. ΄Ισως άλλες φίλες να παρουσιάσουν.
       Κλείνοντας θέλω να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες εσάς που συμβάλατε με οποιονδήποτε τρόπο για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης. Η χαρά μου και η συγκίνηση ήταν μεγάλη όταν άκουσα ότι με το ποσό που συγκεντρώθηκε θα μπορέσουν να γίνουν τέσσερις μεταμοσχεύσεις παιδιών. Εύχομαι υγεία σε όλους μας και μακάρι να μην υπήρχαν μανούλες να δακρύζουν για τον πόνο του παιδιού τους.  Την αγάπη μου και τα φιλιά μου σε όλες σας. Γιατί ένας κούκος δε φέρνει την ΄Ανοιξη.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ένα ξεχωριστό καλοκαίρι

    Την θάλασσα φέτος δεν την είδα. Με κέρδισε το βουνό και συγκεκριμένα η Δυτική Μακεδονία. Περάσαμε όμορφα δεν μπορώ να πω. Γιορτές αρκετές μέσα στο Καλοκαίρι και παντού χαρές και πανηγύρια. Εκδρομούλες κοντινές και δουλειές καλοκαιρινές σαν τα μυρμήγκια που μαζεύουν για το Χειμώνα.
      Έκανα μαρμελάδες ροδάκινο και χυλοπίτες. Μη νομίζετε όμως ότι δούλεψα μόνη μου. Μια επίσκεψη στο Βελβεντό με τα πολύ νόστιμα ροδάκινα. Ένα ολόκληρο συνεργείο οργανώθηκε εκεί (ξαδέρφες, ανιψιά, η πεθερά της ξαδέρφης μου και εγώ  φυσικά) και αφού τα ροδάκινα ήρθαν φρέσκα κομμένα από τον οπωρώνα

Πλύθηκαν ,καθαρίστηκαν

κόπηκαν σε κομμάτια

και έβρασαν στο καζάνι με ζάχαρη λίγο ξυνό και άρωμα αμπαρόριζας.
και όταν η μαρμελάδα ήταν έτοιμη μπήκε σε καθαρά και αποστειρωμένα βάζα και σφραγίστηκαν
κολλήθηκαν πάνω μικρές ετικέτες στολίστηκαν λιγάκι και έτοιμες οι μαρμελάδες μου.
Δεύτερο συνεργείο στήθηκε στο σπίτι στο χωριό. Ήρθαν εκεί η μανούλα μου και δύο από τις αδελφές μου για να βοηθήσουν στην παρασκευή χυλοπιτών. Οι χυλοπίτες θέλουν πολύ καλό ζύμωμα. Παρασκευάζονται με αλεύρι, λίγο αλάτι, αυγά και γάλα. Η ζύμη πρέπει να είναι πολύ σφιχτή. Θυμάμαι παιδί ακόμα ερχόταν στο σπίτι οι θείες μου και άνοιγαν τα φύλλα με τις ξυλόβεργες και τα απλώναν σε καθαρά σεντόνια . Αφού στέγνωναν λίγο τα δίπλωναν προσεκτικά και τα κόβανε με το μαχαίρι. Σήμερα

Με τη βοήθεια της μηχανής  που φαίνεται στη φωτογραφία ανοίξαμε φύλλα 


αφού στέγνωσαν λίγο κόπηκαν σε λωρίδες

και απλώθηκαν να στεγνώσουν. Μετά το στέγνωμα

μπήκαν σε σακουλάκια του μισού κιλού και έτοιμες και οι χυλοπίτες.
     Όλα περίμεναν υπομονετικά στο χωριό για νά ρθουν να συναντήσουν κι άλλα προϊόντα που παρασκευάστηκαν από άλλες φίλες και να διατεθούν υπέρ της Λάμψης.
                                                      
     Εμείς παρασκευάσαμε εσείς ελάτε να βοηθήσετε αγοράζοντας τα προϊόντα για να βοηθήσουμε στο έργο της Λάμψης. Γιατί αξίζει να βλέπουμε παντού χαμόγελα.















Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Ένα πανέμορφο 10ήμερο στην Πρωτεύουσα

Μία ανάρτηση που έπρεπε να γίνει στις αρχές του καλοκαιριού αλλά λόγοι τεχνικοί ( μου χάλασε ο υπολογιστής) δεν μου το επέτρεψαν. Την κάνω τώρα για να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τις φίλες μου Κλαυδία και Βίκυ για την όμορφη φιλοξενία τους. Φιλάκια και στις δύο. Σας θυμάμαι πάντα.
         Ελλάς το μεγαλείο σου ακούμε κάθε τόσο από στόματα συμπολιτών μας. Το ίδιο αναφώνησα και εγώ όταν βρέθηκα ως μάρτυρας σε δικαστήριο. Ήταν υπόθεση της υπηρεσίας μου και ήμουν η μόνη μάρτυς. Πέντε φορές πήρε αναβολή και τις πέντε εγώ εκεί. Αποίκω που λένε. Και κάθε φορά για διαφορετικούς λόγους η αναβολή. (Χαρτιά από γιατρούς, απουσία στο εξωτερικό κ.λ.π.)  Αυτή τη φορά μίλησα. Αν εγώ δεν προσέλθω στο δικαστήριο τι επιπτώσεις θα έχω; Απάντηση από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου: "΄Εχετε δίκαιο αλλά και οι δικαζόμενοι έχουν δικαιώματα". Έφυγα αγανακτισμένη. Η περίπτωση με ταλαιπωρεί δυόμιση χρόνια τώρα. Σε λίγες ώρες φεύγω ταξίδι. Πρέπει να ηρεμήσω. Πρέπει να χαρώ τη διαδρομή και όλα όσα θα ακολουθήσουν. Μαζί μου πάντα το άλλο μου μισό.
Φθάσαμε στην Αθήνα αργά το βράδυ. Η πρώτη αγκαλιά που μας περίμενε ήταν αυτή της κόρης μου. Η χαρά μου απερίγραπτη. . Βόλτες, χαρές πολλές, επισκέψεις σε αξιοθέατα της πόλης και όχι μόνο. Πρώτη επίσκεψη  στο κέντρο της πόλης. Περπατήσαμε κάτω από την Ακρόπολη από την οδό  Διονυσίου του Αρεοπαγίτου μέχρι την Αποστ. Παύλου. Απολαύσαμε έναν όμορφο περίπατο και θαυμάσαμε την Ακρόπολη φωτισμένη απολαμβάνοντας το ποτό μας σε καφετέρια στους πρόποδες της. Επισκεφτήκαμε επίσης και θαυμάσαμε το Μουσείο της Ακρόπολης.
Δεύτερη επίσκεψη το Μικρολίμανο στον Πειραιά. Η Καστέλα δέσποζε από ψηλά και ο Πειραιάς απλωνόταν κατά μήκος της παραλίας. Στη συνέχεια πήγαμε στο Φλοίσβο και επισκεφτήκαμε  το πλωτό ναυτικό μουσείο. Το θωρηκτό Αβέρωφ το πιο ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Η φωτογραφία είναι  της ιστοσελίδας του μουσείου

Άλλος προορισμός μας τα Τουρκοβούνια και το Αττικό Άλσος από όπου απολαύσαμε μια υπέροχη θέα.΄
Τέλος επισκεφτήκαμε το Άλσος του Παπάγου το οποίο βρίσκεται σε μια τοποθεσία γεμάτο πεύκα όπου απολαύσαμε τον καφέ μας.
 Εδώ δεν τελειώνει το ταξίδι μας στην Αθήνα. Τα καλύτερα τα άφησα για το τέλος.Επισκέφτηκα φίλες μου το εργαστήρι στις Χρυσομέλισσες. Είναι ένας ζεστός χώρος που φιλοξενεί και διδάσκει ένα σωρό πράγματα σε πολλές κυρίες.
Στο εργαστήρι στις Χρυσομέλισσες
        Αν θέλετε να κάνετε έναν περίπατο στην Πλάκα, το Μοναστηράκι, και το Θησείο σας προτείνω να έχετε για ξεναγό σας την Κλαυδία από τις Χρυσομέλισσες. Εμένα μου έκανε τη χάρη και με ξενάγησε δύο απογεύματα παρακαλώ και μου έδειξε όλα τα αξιοθέατα των παραπάνω περιοχών .Τέτοια ξενάγηση δεν είχα ποτέ. Ούτε όταν κάποια χρονιά επισκεφτήκαμε την Αθήνα και είχαμε μαζί μας επαγγελματία ξεναγό. Είχε μάλιστα την ευγενή καλοσύνη να μου δώσει γραπτά σε ένθετο όλα όσα μου έλεγε . Κλαυδία μου σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέα που μας πρόσφερες αυτές τις δύο μέρες, για τον κόπο που έκανες να μας ξεναγείς τόσες ώρες και για τη φιλοξενία σου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλω και στη Λυδία υποσχόμενη να ανταποδώσω το συντομότερο.
  Θα ήθελα να είχα το χρόνο  να σας ξεναγήσω εγώ στα μνημεία των Αθηνών αλλά δεν είμαι καθόλου καλή σε αυτά. Γι αυτό σας δείχνω μόνο λίγες φωτογραφίες για να πάρετε μία γεύση.









   Δε θα ξεχνούσα όμως με τίποτα τη φίλη μου Βίκυ την ποδηλάτισσα. Αυτό το διάστημα όπως γνωρίζουμε όλες μας κάνει τις διακοπές της. Ένα τηλεφώνημα, μια πρόσκληση και νάμαι στο εξωχικό της Βίκυς. Μια αγκαλιά ανοιχτή μας δέχτηκε με χαρές και γέλια και περάσαμε ένα υπέροχο απόγευμα παρέα τα δύο ζευγάρια. Βικούλα μου σ' ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία σου και περιμένουμε να κάνουμε όλοι μαζί (συν ζεύγος Χριστοδούλου) την εκδρομή στη Δυτ. Μακεδονία.