Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Ο 2ος κουμπαράς μου

       Βρίσκομαι στο δωμάτιο των παιδιών και κάνω καθαριότητα. Τα παιδιά λείπουν και έτσι έχω την ευκαιρία να ασχοληθώ πιο σχολαστικά και χωρίς άγχος να τελειώσω νωρίς. Όπως καθαρίζω τα βιβλία της βιβλιοθήκης τους πέφτει στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο. Είναι το εγκόλπιο του προσκόπου. Οι μνήμες μου πάνε πίσω .Τότε που ήμουν παιδί . Πρόσκοπος και γω σ' ένα σύστημα Προσκόπων της επαρχίας . Μαθαίναμε θυμάμαι πολλά πράγματα. Ξεφυλλίζοντας αυτό το βιβλίο σκέφτηκα να δημιουργήσω κάτι που θα θυμίζει αυτή μου τη δραστηριότητα. Κόμποι είναι όμορφοι και μπαίνουν παντού.
     Παίρνω λοιπόν ένα  κουτάκι (συσκευασία κάποιου προϊόντος) ένα κομμάτι δερματίνη (μπομπονιέρα βάφτισης) κεντημένο με λίγη θάλασσα και δυο βαρκούλες να αρμενίζουν. Μιά κορδέλα μπλέ χρώματος να ταιριάζει με το κέντημα και ένα κομμάτι άσπρο κορδόνι.
    Αφού έκοψα τη δερματίνη και περιτύλιξα  το κουτάκι μου πέρασα την κορδέλα γύρω γύρω στο άνοιγμα του κουμπαρά και τέλος το κορδόνι δεμένο με έναν κόμπο προσκοπικό.
τους ίδιους κόμπους πρέπει να χρησιμοποιούν και στα καράβια  


Ρένα μου δικός σου. Βλέπεις οι δικοί μου κουμπαράδες είναι μικροί. Λόγω κρίσης. Ή καλύτερα τώρα πρέπει να μάθουμε να αποταμιεύουμε πάλι όπως οι γονείς μας και ας είναι και λίγα.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Ο πρώτος μου κουμπαράς

       Μου αρέσει τόσο πολύ το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας και το λευκό των ελληνικών νησιών. Αν και δεν κατάγομαι από θαλάσσια περιοχή, αλλά από βουνό, η αγάπη μου για τη θάλασσα και η αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού οδήγησαν τη σκέψη μου στις ομορφιές του Αιγαίου. Και ενώ βρίσκομαι στο μπαλκόνι  προσπαθώ να κατασκευάσω τον πρώτο κουμπαρά μου. Ένας ανεμόμυλος σαν αυτούς που ομορφαίνουν τα νησιά του Αιγαίου .
      Ένα μεταλλικό κουτί από αναψυκτικό, λίγη γυψόγαζα, ξυλάκια από σουβλάκι, χαρτόνι, ένα κομμάτι κεραμίδι, πηλός, σύρμα, λίγες πετρούλες παραλίας και λίγη άμμος. Με πολύ χαρά κάθομαι και τα δουλεύω.  Ο ανεμόμυλός μου είναι έτοιμος. Προσφορά στην νέα πρόσκληση της Ρένας με πολλή αγάπη.


    

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Έφυγε ο μεγάλος Δάσκαλος Χρίστος Τσολάκης

    Χθές μας άφησε ο Μεγάλος Δάσκαλος Χρίστος Τσολάκης. Ήταν το μεγαλύτερο και το καλύτερο  παράδειγμα δασκάλου προς μίμηση. ΄Ενας άνθρωπος που αγαπήθηκε πολύ από μαθητές του, σπουδαστές του, συναδέλφους του. Ακόμη και από ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν προσωπικά αλλά ήξεραν την πορεία και το έργο του. Καλό ταξίδι.